Thursday, December 14, 2017

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ Α΄


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

Α΄

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Η κυρία Ελένη Λωρίτου καταχώρησε το ακόλουθο σχόλιο στην ανάρτηση του ιστολογίου μας Η λανθασμένη ερμηνεία του όρου “Συντεταγμένη Αποτείχιση” οδηγεί σε πλάνη”. 

Θα παραθέσουμε τμηματικά τις θέσεις του σχολίου της κυρίας Λωρίτου, πρόταση προς πρόταση, και θα τις σχολιάσουμε στη συνέχεια:

“Mε την διαφορά, κ. Τελεβάντο, ότι πριν μερικές δεκαετίες ο Οικουμενισμός αφορούσε τον Πατριάρχη Αθηναγόρα και μόνον.”

Ουδέν τούτου αναληθέστερον, κυρία Λωρίτου. Ο Οικουμενισμός, τότε, αφορούσε ασφαλώς τον Πατριάρχη Αθηναγόρα, αλλά αφορούσε και τον Αμερικής Ιάκωβο Κουκούζη, τον Χαλκηδόνος Μελίτωνα Χατζή με την αυλή του εν Φαναρίω, που συμπεριλάμβανε -μεταξύ πολλών άλλων- τον μακαριστό Πατριάρχη Δημήτριο και τον σημερινό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αφορούσε τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρεττανίας Αθηναγόρα Κοκκινάκη (έχω προσωπική γνώση του θέματος, επειδή σπούδαζα στο Λονδίνο όταν Αρχιεπίσκοπος ήταν ο Οικουμενιστής Αρχιεπισκοπος), αφορούσε τον Μητροπολίτη Ελβετίας Δαμασκηνό Παπανδρέου, αφορούσε τον επίσκοπο Κρατείας -και νυν Μητροπολίτη Ιταλίας- Γεννάδιο και άλλα φυντάνια του ιδίου φυράματος του Οικουμενικού Θρόνου.

Ποιος ξέχασε την "ποιμαντική" περιοδεία του καρδινάλιου Βίλλεμπραντς στην Εκκλησία της Κρήτης, που ευλογούσε το ορθόδοξο ποίμνιο μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο, από τον αρχιερατικό θρόνο;

Ποιος τολμά να λησμονήσει ότι ο πολύς Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Μελίτωνας Χατζής πήγε στην Αυστραλία, την εποχή που Αρχιεπίσκοπος ήταν Ιεζεκιήλ, και είπε, στο κήρυγμά του, στο εμβρόντητο εκκλησίασμα, το αμίμητο: Είτε το θέλετε, είτε δεν το θέλετε, εμείς θα κάνουμε την ένωση με τους Παπικούς; 

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ
________

Ο Οικουμενισμός αφορούσε, επίσης, τον Πατριάρχη Σερβίας Γερμανό από τον οποίο αποτειχίστηκε ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς για τα οικουμενιστικά του φρονήματα.

Αφορούσε προπαντός τους εθνοφυλετιστές και Οικουμενιστές της Μόσχας, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο, για πενταετία ολόκληρη, να εφαρμόζουν “διακοινωνία” με τους Παπικούς. Κάτι -που όπως γνωρίζετε- οδήγησε τον Όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς να μιλήσει για "την προδοσία του Ιούδα" εκ μέρους της Ρωσσικής Εκκλησίας.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΗΤΑΝ ΙΣΟΤΙΜΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΠΣΕ
________

Να σας υπενθυμίσω, επίσης, κυρία Λωρίτου, ότι ήδη από το 1948, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η Εκκλησία της Κύπρου και η Εκκλησία της Ελλάδος έγιναν ισότιμα ιδρυτικά μέλη του ΠΣΕ.

Στη συνέχεια σταδιακά όλες ανεξαίρετα οι Ορθόδοξες Εκκλησίες έγιναν ισότιμα μέλη του ΠΣΕ. Ορισμένες Εκκλησίες -σε κάποια φάση- απεχώρησαν ή συζητούσαν έντονα να αποχωρήσουν και σήμερα δύο Ορθόδοξες Εκκλησίες -της Βουλγαρίας και της Γεωργίας- απεχώρησαν από τον ΠΣΕ και η Εκκλησία της Βουλγαρίας και από το διάλογο με τους Παπικούς.

Η ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΒΡΩΜΕΝΗ
______

Στην ακαδημαική θεολογία, επίσης, υπήρχαν πολλοί προβεβλημένοι Οικουμενιστές. Όχι μόνον στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, αλλά και στις Θεολογικές Σχολές της Ελλάδας.

Αναφέρω ενδεικτικά ορισμένα ονόματα:
Σάββας Αγουρίδης, Αμίλκας Αλιβιζάτος, Βασίλειος Βέλλας, Βασίλειος Ιωαννίδης, Νίκος Νησιώτης, Βλάσης Φειδάς, αλλά και κληρικοί όπως ο νυν Αρχιεπίσκοπος Τιράννων Αναστάσιος, ο νυν Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης και ο νυν Μητροπολίτης Σασίμων Γεννάδιος. 

Και ας μη ξεχνούμε ότι Καθηγητές, όπως τον Φλωρόφσκυ, τον Ρωμανίδη, τον Καρμίρη, τον Τρεμπέλα, τον Παναγιώτη Μπρατσιώτη κτλ. έδωσαν το παρόν τους στο ΠΣΕ, έστω και αν ορισμένοι από αυτούς απεχώρησαν απογοητευμένοι στη συνέχεια.

Ο Οικουμενισμός, επίσης, ανθούσε -και μάλιστα υπερβαλλόντως-, στις Θεολογικές Σχολές των Ρώσσων εμιγκρέδων του Αγίου Βλαδιμήρου στις ΗΠΑ και του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι.

Ο ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΣ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΕΡΡΑΣ
________


Σας υπενθυμίζω, ακόμη κυρία Λωρίτου, ότι ο Μητροπολίτης Πρεβέζης Μελέτιος μαζί με τον Ρωμανίδη συμμετείχαν στο διαθρησκειακό καρνάβαλο της Καμπέρρας, που διοργάνωσε ο Αρχιοικουμενιστής Αυστραλίας Στυλιανός-, ο οποίος, αφότου ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αρνήθηκε να τον εκλέξει Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, μετά την παραίτηση του Κουκούζη, μας παραστάνει τον αμύντορα της Ορθοδοξίας.!!! 

Οι Οικουμενιστές -όπως γνωρίζετε-, κυρία Λωρίτου, καυχώνται, επίσης, ότι ο Παναγιώτης Χρήστου υπήρξε “τεκνίο” (των Οικουμενιστών ο όρος) του Μεγάλου Αποστάτη της πίστης μας Αθηναγόρα.

ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Η "ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ" ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ
________

Άρα, ας μη "αγιογραφούμε" την περίοδο του Αθηναγόρα ως δήθεν μια περίοδο κατά την οποία όλα ήταν ρόδινα και κατά την οποία δήθεν μόνον ο Αθηναγόρας ήταν Οικουμενιστής, με μοναδικό σκοπό να καταλήξουμε στο αυθαίρετο συμπέρασμα ότι τώρα χάθηκε το παν και έτσι επιβάλλεται η Αποτείχιση ως δήθεν ο μοναδικός τρόπος αντίδρασης προς τον Οικουμενισμό.

Η αδιάψευστη αλήθεια, κυρία Λωρίτου, είναι ότι, όσο και να στίψουμε τον ΙΕ΄ Κανόνα της ΑΒ΄ Συνόδου αποκλείεται να εκρεύσει από αυτόν ο υποχρεωτικός χαρακτήρας του, επειδή η δυνητικότητα του Κανόνα βρίσκεται στην ουσία του πυρήνα του.

Κάθε άλλο, λοιπόν, παρά αληθεύει ο ισχυρισμός ότι τη δεκαετία του 1970 ο μόνος Οικουμενιστής ήταν ο Αθηναγόρας. 

Μακάρι να ήταν ο μόνος. Αυτό θα σήμαινε ότι, με την κοίμησή του, ο Οικουμενισμός θα έπνεε τα λοίσθια. Όπως όλοι γνωρίζουμε κάθε άλλο παρά συνέβηκε αυτό.

*****

Θα ολοκληρώσουμε την απάντηση στο σχόλιο της κυρίας Λωρίτου, με τέσσερα μελλοντικά άρθρα, για να μην επιμηκύνουμε υπερβαλλόντως την έκταση του παρόντος άρθρου.

ΤΑΔΕ ΕΦΗ Ο ΣΕΒΑΣΤΟΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ



ΤΑΔΕ ΕΦΗ Ο ΣΕΒΑΣΤΟΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Έγραψε, στο περιοδικό “Ενοριακή ευλογία”, αρ. φύλλου 72-74, ο σεβαστός κακόδοξος κληρικός π. Βασίλειος Βολουδάκης:

“Ένας πολιτικός Κυβερνήτης να ενδιαφέρεται σαν Επίσκοπος για την εν Χριστώ πνευματικότητα του λαού μας, σαν Ποιμένας του λαού μας, και εμείς, οι Ποιμένες του λαού, να αδιαφορούμε για την πνευματικά απάνθρωπη καθημερινή ζωή των ανθρώπων και να την επιδεινώνουμε μιλώντας και να κάνοντας συνεχώς κοσμικά πράγματα, που τα βαπτίζουμε πνευματικές ενασχολήσεις «με τα του Οίκου μας»(!). 

Θεωρούμε απολύτως συμβατά με τον σκοπό της Εκκλησίας το να ευλογούμε επίσημα και πανηγυρικά ομάδες ποδοσφαίρου και μπάσκετ και τραγουδίστριες της EUROVISION, ενώ το να ευλογήσουμε πιστούς ανθρώπους για να δημιουργήσουν μια νέα πολιτική πνευματική παρεμβολή, μέσα στο σημερινό πολιτικό χάος της πατρίδας μας, το θεωρούμε εσχάτη εκκοσμίκευση της Εκκλησίας! Ω της πνευματικής μας διακρίσεως το μέγεθος!

Αντί να συνεγείρουμε τους νέους, που ζούνε μέσα στην Εκκλησία την ενοριακή ζωή, παρωτρύνοντας τους να αναλάβουν τα ηνία της πολιτικής ζωής, δίνοντας και πάλι ζωή στα κείμενα και στην ιστορία των Πατέρων μας, εμείς τα θεωρούμε ανεδαφικά και χαμογελάμε ειρωνικά με τα κείμενα και τις επιδιώξεις του Καποδίστρια!

Αλλά και ο Καποδίστριας, για να θυμηθούμε τον Λορεντζάτο, «χαμογελάει με το χαμόγελό μας»!...”

Τον σεβαστό π. Βασίλειο Βολουδάκη έπρεπε να απασχολεί, όχι το εάν χαμογελά με το χαμόγελό μας ο Καποδιστρίας, αλλά αν ακούγεται ευκρινώς το σαρδόνιο γέλιο του διαβόλου με τις κακοδοξίες του ιδίου.

Ορθά, βεβαίως, ο π. Βασίλειος επισημαίνει ότι είναι απαράδεκτη η εκκοσμίκευση πολλών κληρικών και δη αρχιερέων που ευλογούν ποδοσφαιριστές, ηθοποιούς και τραγουδιστές.

Πλην, όμως, η κακοδοξία του ότι έργο των κληρικών είναι να ενθαρρύνουν τους νέους να αναλάβουν τα ηνία της πολιτικής ζωής, είναι ξένη προς την παράδοση της Εκκλησίας. 

Ακόμη χειρότερα ο ίδιος ίδρυσε κόμμα, που καθοδηγεί -δίκην Ρασπούτιν- από τα παρασκήνια.

Από την απελευθέρωση της Ελλάδος αγιοκατάχτηκαν δεκάδες Άγιοι και υπάρχουν πολύ περισσότεροι Άγιοι Γέροντες που κόσμησαν με τη ζωή και το έργο τους την Εκκλησία.

Μπορεί, ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης, να μας αναφέρει έστω και ένα που πρέσβευε τις δικές του πλάνες;

Προφανώς όχι!

Αυτές οι πλάνες είναι γνωστές στον Παπισμό και στον Προτεσταντισμό και ποτέ στην Ορθοδοξία. Ας αφήσει, λοιπόν, τα Μακρακιστικά και Οικουμενιστικά αυτά τερτίπια ο σεβαστός π. Βασίλειος για να μη χάσει την ψυχή του.

Επομένως, πώς δεν αντιλαμβάνεται ότι κατέστη πιόνι του διαβόλου, αφού εισάγει καινά δαιμόνια στην ποιμαντική της Εκκλησίας και παραβαίνει κατ’ εξακολούθηση πλήθος Ιερών Κανόνων, οι οποίοι ρητά, αυστηρά και επί ποινή καθαιρέσεως απαγορεύουν στους κληρικούς να εμπλέκονται σταις του βίου πραγματείαις;

ΙΔΟΥ Η ΑΣΕΒΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ


ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ Ο ΣΕΒ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ. ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΛΩΒΗΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΕΚΑΨΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ.

ΚΑΙ Ο ΑΘΕΟΣ ΣΥΡΙΖΙΤΗΣ;

ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΑΚΡΥΑ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ.

ΜΕΤΑ ΘΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΣΕΒ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΝ ΣΥΡΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΘΕΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΤΑ ΕΞ ΑΜΑΞΗΣ;

Ο ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΡΑΓΓΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ


Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

Του Πανοσ. Αρχιμανδρίτη Νικόδημου Αεράκη
=====

β.) Περί των Παπικών. Τι εκ των δύο συνέβη; Έγραφεν ο αείμνηστος Γέροντάς μας προς τον Πατριάρχη κυρό Αθηναγόρα, τω 1965: «Παναγιώτατε, Αλληλογραφείτε μετά του Πάπα εν πάση εκκλησιαστική τάξει, ως εάν εζώμεν εις τον Ε΄  μ.Χ. αιώνα. Καλείτε αυτόν «Πρώτον Επίσκοπον της Χριστιανωσύνης» και Υμάς Αυτόν δεύτερον. Συμπροσεύχεσθε μετ’ αντιπροσώπων αυτού και φέρεσθε προς αυτούς σχεδόν όπως και προς τους Ορθοδόξους Επισκόπους. Τι εκ των δύο συνέβη; Ο Πάπας προσεχώρησεν εις την Ορθοδοξίαν, η Υμείς εις τον Παπισμόν; Εάν το πρώτον, αναγγείλατε τούτο, ίνα πάντες φαιδρώς πανηγυρίσωμεν και μετ’ αλλήλων χορεύσωμεν. 

Εάν το δεύτερον, ομιλήσατε μετ’ ειλικρίνειας και ευθύτητος, ίνα βεβαιωθώμεν ότι, μετά της παλαιάς, απώλετο και η νέα Ρώμη και κατεπόθη υπό της αιρέσεως. Εάν δε ουδέν εκ τούτων συνέβη, αλλά και Υμείς και ο Πάπας μένετε εν τοις οικείοις έκαστος όροις, πώς ερμηνεύονται αι προεκτεθείσαι ενέργειαι Υμών; Πώς είνε δυνατόν ο αιρετικός Πάπας να είνε ο πρώτος επίσκοπος της Χριστιανωσύνης και Υμείς ο δεύτερος; Πότε η Εκκλησία ημών συνηρίθμησεν ομού μετά των Ορθοδόξων Επισκόπων τους επισκόπους των αιρετικών; Δογματικής και κανονικής ακριβείας γλώσσαν ομιλείτε η ευελίκτου διπλωματικής υποκρισίας;» (Ανωτ. σελ. 14-15).

Εις δε την τοποθέτησιν ότι χρειαζόμεθα την συμμαχίαν του Βατικανού προς αντιμετώπισιν των τουρκικών βρυχηθμών χαρακτηριστικώς τονίζει ο Γέροντάς μας π. Επιφάνιος: «Παναγιώτατε· άδεται ότι ενεργείτε ως ενεργείτε, ίνα προσεταιριζόμενος το πανίσχυρον κοσμικώς Βατικανόν, αντιτάξητε την εκ της συμμαχίας αυτού αίγλην και δύναμιν προς τους τουρκικούς βρυχηθμούς και δυνηθήτε ούτω να στηρίξητε τον δεινώς απειλούμενον και κλονιζόμενον Θρόνον της πάλαι ποτέ Βασιλευούσης. Εάν ταύτα έχωνται αληθείας, και πλανάσθε και ματαιοπονείτε. Έχομεν την συμμαχίαν του Θεού, Παναγιώτατε, ναι η ου; Εάν ναι, τότε «εις διώξεται χιλίους και δύο μετακινήσουσι μυριάδας»· τότε «καν κύματα διεγείρηται, καν πελάγη», καν τουρκικών θηρίων θυμός, αράχνης δι’ ημάς έσονται ευτελέστερα· τότε «εξανθήσει και υλοχαρήσει και αγαλλιάσεται τα έρημα του Ιορδάνου» και «αλείται ως έλαφος ο χωλός, τρανή δε έσται γλώσσα μογιλάλων»· τότε… ω τότε «γνώτε Έθνη και ηττάσθε ότι μεθ’ ημών ο Θεός»!… Εάν όχι, τότε προς τι «πεποίθαμεν επ’ άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων οις ουκ εστι σωτηρία;»».

Τέλος τονίζει ότι «ουδείς Ορθόδοξος εύχεται την μετακίνησιν η τον θάνατον του Οικουμενικού θρόνου. Μη γένοιτο! Αλλά και ουδείς θα θυσιάση χάριν αυτού ιώτα εν η μίαν κεραίαν εκ της Ορθοδόξου Πίστεως. Αγωνίσασθε υπέρ αυτού πάση δυνάμει. Όχι απλώς έχετε δικαίωμα, αλλ’ οφείλετε να στηρίξητε αυτόν, το καθ’ Υμάς. Θυσιάσατε χάριν αυτού οτιδήποτε: Χρήματα, κτήματα, τιμάς, δόξαν, πολύτιμα κειμήλια, Διακόνους, Πρεσβυτέρους, Επισκόπους· Ακόμη και τον Πατριάρχην Αθηναγόραν! Εν μόνον κρατήσατε, εν φυλάξατε, ενός φείσασθε, εν μη θυσιάσητε: Την ορθόδοξον Π ί σ τ ι ν! Ο Οικουμενικός Θρόνος έχει αξίαν και χρησιμότητα μόνον και μόνον, όταν εκπέμπη απανταχού της γης το γλυκύ και ανέσπερον της Ορθοδοξίας Φως. Οι Φάροι είνε χρήσιμοι, εάν και εφ’ όσον φωτίζωσι τους ναυτιλλομένους, ίνα αποφεύγωσι τους σκοπέλους. Όταν το φως αυτών σβεσθή, τότε δεν είνε μόνον άχρηστοι αλλά και επιβλαβείς, διότι μεταβάλλονται και αυτοί εις σκοπέλους. (Ανωτ. Σελ. 16)

ΠΗΓΗ: 

Ορθόδοξος Τύπος

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ


Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς
=====
   
Η Εκκλησία δεν έμεινε απαθής μπροστά στα βλάσφημα έργα του Καζαντζάκη. Υπενθυμίζουμε ότι το 1928 εκδηλώθηκε η πρώτη αντίδραση για εκείνον, όταν ο Μητροπολίτης Σύρου Αθανάσιος έφερε στην Ιερά Σύνοδο καταγγελία για το βλάσφημο βιβλίο του «Ασκητική». Το 1930 παραπέμφθηκε σε δίκη για αθεϊσμό, του εν λόγω βιβλίο του, αλλά «αόρατοι παράγοντες» φρόντισαν να μη γίνει ποτέ αυτή η δίκη. 

Τη δεκαετία του 1950 εγέρθηκε νέα σφοδρή αντίδραση από μέρους της Εκκλησίας για το πλέον βλάσφημο έργο του «Ο Τελευταίος Πειρασμός». Οι καθηγητές Π. Μπρατσιώτης και Ν. Λούβαρης το θεώρησαν ως «ως εμπνεόμενο από τις Φροϋδικές θεωρίες και εκείνες του ιστορικού υλισμού. Η θεανδρική μορφή του Κυρίου κακοποιείται κατά τρόπον βλάσφημον».  

Ο Μητροπολίτης Κασσανδρείας Καλλίνικος εισηγείται στην Ιερά Σύνοδο την επίσημη καταδίκη, θεωρώντας «πως ο Καζαντζάκης προσεγγίζει τη ζωή και τα πάθη του Χριστού κατά τρόπο δοκητικό πέρα από κάθε ιστορική και δογματική βάση, υποβαθμίζοντας τον θεανθρωπικό χαρακτήρα του». 

Ο καθηγητής Ν. Λούβαρης, σχολιάζοντας τον «Τελευταίο Πειρασμό», χαρακτήρισε τον Καζαντζάκη «ανίδεο θρησκευτικά». Η τέχνη για τον Kαζαντζάκη, κατά τον Λούβαρη, ήταν «μέσο μηδενιστικών προταγμάτων». 

Ο Κασσανδρείας Καλλίνικος στο μεταξύ υπέβαλε νέα εισήγηση, ασχολούμενος με το άλλο έργο του: «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». 

Πολλοί Ιεράρχες πίεζαν για να εκδοθεί αφοριστική απόφαση για τον βλάσφημο λογοτέχνη. Αλλά αυτή προσέκρουε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα, ο οποίος τον προστάτευε και του έδινε «εκκλησιαστική ασυλία», αρνούμενος κάθε καταδίκη του, με το αιτιολογικό ότι καταγόταν από επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου! 

Ο ίδιος ο Καζαντζάκης δεν έμεινε απλά απαθής στις απειλές περί αφορισμού του, αλλά αντιδρούσε με ιδιαίτερη θρασύτητα, διαμηνύοντας στους Ιεράρχες: «Μου δώσατε μια κατάρα, Άγιοι Πατέρες, σας δίνω μια ευχή: Σας εύχομαι να 'ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή όσο η δική μου και να 'στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ»! 

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΗΜΟΝΕΣ


Ο π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ, ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙΣΤΟ ΡΙΖΙΚΟ ΑΙΤΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ (ΠΑΡΑ)ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ


Ο π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ, ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙΣΤΟ ΡΙΖΙΚΟ ΑΙΤΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ (ΠΑΡΑ)ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ


Του κ. Παναγιώτη Π. Νούνη, θεολόγου
=====

Απόδειξη τρανή: ο πολύ-αιρετικός «χριστιανικός» Παπισμός, η Θεοκρατία ή και η Θρησκεία του Παπισμού, όπερ στο πρόσωπο του εκάστοτε και ενός πάπα του κράτους του Βατικανού, ενυπάρχουν οι δύο και αυτές εξουσίες συγκρητικώ και παποκαισαρικώ τω τρόπω. Τόσο η θρησκευτική εξουσία όσο και η πολιτική. Καθιερώθηκε δηλαδή, λ.χ. μια άμικτος μείξις, σύγκρασις αμφότερων των εξουσιών (ιερατικής και πολιτικής) στο ίδιον και αυτό πρόσωπο. Ο παπικός συγκρητισμός περιλαμβάνει εντός του σωρηδόν θεολογικές αιρέσεις παντρεμένες μετά της πολιτικής εξουσίας του εκάστοτε ποντίφηκα. Βέβαια παποκαισαρισμός δεν υπάρχει απόλυτα και μόνο στο πρόσωπο του εκάστοτε πάπα της Ρώμης. Αυτή είναι μία ακόμη αλήθεια που μας την αποσιωπεί ο π. Βασίλειος. Η αδιάκριτη προσπάθεια της Εκκλησίας λ.χ. να επιβληθεί στην πολιτεία, δύναται να χαρακτηρισθεί ως παποκαισαρισμός. 

Ένα σύγχρονο παράδειγμα: Η υφαρπαγή της πολιτικής εξουσίας και η εκ γενετής πρώτη Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας υπό του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ΄ δεν ήταν ιστορικά ένα είδος παποκαισαρισμού; Οι πολιτικές ενέργειες του Βολουδάκη που ακριβώς αποσκοπούν;

Και αν δεν υφίστατο τέτοια εσχατολογική ή ιδεολογική πεποίθηση στην πολιτική θεολογία του Βολουδάκη, υφίσταται όμως μία Εθνοφυλετική ά-θεολογία, τουτέστιν κακόδοξη πολιτική θεολόγια, σήμερα, ώστε πάση θυσία το κόμμα του να υφαρπάξει την Πολιτική εξουσία υπό πάντων και πασών των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων, για να σώσει δήθεν την περιφανή φυλή των Χριστιανών Ελλαδιτών, και για να διασώσει τάχα μου το γένος των Ρωμηών (για να μας αποσυνδέσει άπαξ και διαπαντός από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι διά του απολύτου «ορθοδόξου» Παποκαισαρισμού του θέλει να επιβληθεί σε κάθε γωνιά της Ελλαδίτσας μας, απαξιώνοντας και εκμηδενίζοντας ακόμη και την πνευματική εξουσία ή αν θέλετε και εκκλησιαστική εποπτεία του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχου) και όλα αυτά τον ενδιαφέρουν (ως Κληρικό και Κομματάρχη) αναντίρρητα (εριστικά και στενοκέφαλα!) και μόνο μέσα στα στενά γεωγραφικά όρια της Ελλαδικής μας επικράτειας. Τα πιο πάνω ζητήματα θίγονται βάσει των πολλών διακηρύξεων και συνθημάτων του κόμματος.

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», apologitikaa.blogspot.com/2017/10/blog-post_24.html

Wednesday, December 13, 2017

ΑΣΥΝΕΠΕΙΑ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΣΙΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ



ΑΣΥΝΕΠΕΙΑ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΣΙΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος διατύπωσε την άποψη ότι το τέλος είναι εγγύς και κάλεσε όλους σε εγρήγορση.

Ώστε, Μακαριώτατε Μόσχας, το τέλος είναι εγγύς και όποιος δεν το βλέπει είναι τυφλός;

Πριν ή απευθυνθείτε σε άλλους και να τους προτρέψετε να βρίσκονται σε πνευματική εγρήγορση για το επερχόμενο τέλος δεν θα έπρεπε η υμετέρα Μακαριότητα να ρίξει μια ματιά στα του οίκου της;

Ας αρχίσουμε από τον Οικουμενισμό. Αφού τόσο πολύ αισθάνεται ο Πατριάρχης Μόσχας το επικείμενο τέλος σημαίνει ότι φοβάται ότι θα κληθεί ανά πάσαν στιγμή στο Βήμα του Δικαιοκρίτη.

Τι θα πει, άραγε, στον Κύριο για την κοινή οικουμενιστική Διακήρυξη που υπέγραψε στην Κούβα με τον Πάπα Φραγκίσκο, που αναγνωρίζει το Βατικανό “αδελφή Εκκλησία”;

Πώς θα εξηγήσει τη μη καταδίκη της Συνόδου της Κρήτης επί της ουσίας επειδή είναι οικουμενιστική Σύνοδος;

Ποια θα είναι η απολογία του για τις παντοειδείς οικουμενιστικές ασχημίες του Πατριαρχείου Μόσχας που συμπεριλαμβάνουν συμπροσευχές και κοινές ποιμαντικές παραστάσεις, όχι μόνον με αιρετικούς, αλλά και με αλλόθρησκους;

Αληθεύει, Μακαριώτατε Μόσχας, η πληροφορία ότι συνοδική επιτροπή υπό τον Σεβ. Βολοκολάσμκ ζητά τον αφορισμό των αντιοικουμενιστών και ότι η απόφαση της επιτροπής βρίσκεται στο Γραφείο σας για να την προωθήσετε στη Σύνοδο για τελική έγκριση;

Αλλά πέραν του Οικουμενισμού ποια απολογία θα δώσει ο Μακαριώτατος Μόσχας για την προκλητική χλιδή -ακόμη και με κοσμικά κριτήρια- που ζει ο ίδιος και οι υπόλοιποι Ρώσσοι ιεράρχες; 

Πώς θα εξηγήσει στον Κύριο την εισαγωγή κριτηρίων εκκοσμίκευσης στην ποιμαντική διακονία των ιεραρχών του Πατριαρχείου Μόσχας, όπως είναι λχ. ο φαιδρός εορτασμός των γενεθλίων των Ρώσσων Ιεραρχών, που προδίδει μεγάλη θεολογική αφασία; 

Τι να πούμε για την φιλοπρωτεία του Πατριαρχείου Μόσχας και για την καλλιέργεια του εθνοφυλετισμού που αναστατώνει την Ορθόδοξη Εκκλησία;

Έτσι συμπεριφέρεται, Μακαριώτατε Μόσχας, όποιος αισθάνεται ότι το τέλος είναι εγγύς;

Προφανώς όχι. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο οι νουθεσίες σας πέφτουν στο κενό. Ουδένα θα συγκινήσουν, ουδένα θα πείσουν, ουδένα θα εμπνεύσουν, επειδή είναι λόγοι κενοί περιεχομένου, επιταγές χωρίς αντίκρυσμα.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ




ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ" ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ -ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΗ ΕΞΑΙΡΕΤΕΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΚΛΗΡΙΚΟΥ π. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΑΛΑΜΟΥΣΗ- ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΥΚΤΗΡΙΟ ΟΙΚΟ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΛΑΜΠΑΔΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ.

ΑΠΛΑ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΙΚΟΣ ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ- ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ”



ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ο θεολόγος κ. Παναγιώτης Νούνης, διαχειριστής των ιστολόγιων “Απολογητικά” και “Θεανθρωπολόγιο”, καταχώρησε, στο ιστολόγιό μας, το ακόλουθο σχόλιο:

Φίλος μεν «Παιδαγωγού», φιλτάτη δε η Αλήθεια.

Και η μεγίστη πλάνη των απαιδεύτων και σχισματικών «Παιδαγωγών» είναι η αμέσως επόμενη: δεν αντιλαμβάνονται ποσώς ότι οι Ιεροί Κανόνες είναι μέσα, είναι όργανα θεραπείας, είναι φαρμακευτικά σκευάσματα για κάθαρση, για φώτηση και εν τέλει για την θέωση του κληρικού και λαϊκού μέλους της Εκκλησίας. Αντιλαμβάνονται ερμηνεύουν και εφαρμόζουν τον ιερό Κανόνα με δικανική και νομικίστικη εξάπαντος με την ετερόδοξη νοοτροπία.

Αντιλαμβάνονται και θεωρούν, εσφαλμένα βέβαια, ότι όλος ο Νόμος των Προφητών και η θεία Χάρις της Νέας Διαθήκης εξαρτάται απόλυτα (όχι από τον Νόμο της αληθεύουσας Αγάπης) αλλά από τον ΙΕ΄ ιερό Κανόνα της αγίας Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Τουτέστιν, προσεγγίζουν εσφαλμένα, πλανερώς και κακοδόξως τον ιερό Κανόνα, τον απολυτοποιούν σκόπιμα και διεστραμμένα ίνα αποκτήσουν οπαδούς οπίσω αυτών, και εξιδανικεύουν εν τέλει την ιερά Αποτείχιση εις βάρος των ιεροκανονικών της προϋποθέσεων.

Αποτείχιση να ναι και ό,τι να ναι! Αυτό είναι το παγιωμένο και απαρασάλευτο δόγμα όσων εμφορούνται από το αιρετικό άκρο του «Ζηλωτισμού».

Αγαπητοί και αξιότιμοι αναγνώστες μας, επειδή με ερωτούν συνεχώς ποια είναι η γνώμη μου για το ιστολόγιον του «Παιδαγωγού» κ.ά. σας ικετεύω και σας παρακαλώ μη έχετε καμμία και ουδεμία εμπιστοσύνη σε αυτόν και σε όσα ιστολόγια παραπέμπει ή θεωρεί ως αγαπημένα του και αναντίρρητα ακολουθούν την ίδια και ταυτόσημη αντιΕκκλησιολογική και αντιΚανονική γραμμή.


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΝΟΥΝΗ
________

Η τελευταία παράγραφος του σχολίου του κ. Νούνη δεν εκφράζει τις δικές μας θέσεις.

Πολλές φορές παραπέμπουμε στο ιστολόγιο “Ο Παιδαγωγός”, επειδή αναρτά πολύ ενδιαφέροντα θέματα και επειδή έχει πρόσβαση σε πηγές πληροφοριών που οι πλείστοι δεν έχουμε, αλλά και το ιστολόγιο "Ο Παιδαγωγός" έχει αναρτήσει πολλές φορές δικά μας δημοσιεύματα.

Επί της ουσίας τώρα του σχολίου του κ. Νούνη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι διαχειριστές του ιστολογίου είναι αγωνιστές άνθρωποι. Αυτό που πρέπει να προσέξουν, όμως, είναι να ακολουθούν τη γραμμή των Αγίων της Εκκλησίας για το θέμα της Αποτείχισης.

Χρειάζεται να ενδιατρίψουν στο βιβλίο του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου “Τα δύο άκρα", αλλά και σε άλλα του βιβλία, για να αντιληφθούν πώς ο κορυφαίος αυτός κανονολόγος της Εκκλησίας ερμηνεύει ορθοδόξως τον ΙΕ΄ Κανόνα της ΑΒ΄ Συνόδου. 

Πρέπει, επίσης, να φρονηματιστούν από τη στάση του ηρωικού Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη για την Αποτείχιση (με τον οποίο συνδέονταν πνευματικά) και να μη βασίζονται σε ανθρώπους χωρίς ουσιαστική θεολογική παιδεία με σχισματικό φρόνημα.

Οι Αποτειχίσεις πρέπει να γίνονται συντεταγμένα για να μην κινδυνεύουν να καταλήξουν σε σχίσμα. Ας στοιχηθούν, λοιπόν, όλοι οι Αποτειχισμένοι πίσω από τον π. Θεόδωρο Ζήση, κορυφαίο θεολόγο με ακμαίο εκκλησιαστικό φρόνημα, για να υπάρχουν τα εχέγγυα ότι η Αποτείχισή τους θα είναι κατά Θεόν.

Με την Σύνοδο της Κρήτης οι Οικουμενιστές κατόρθωσαν να θεσμοθετήσουν τον Οικουμενισμό σαν πίστη της Εκκλησίας. Οι αντιδράσεις μας πρέπει να εκδηλώνονται μέσα στα πλαίσια που οι Ιεροί Κανόνες και η πράξη των Αγίων της Εκκλησίας διακελεύει.